เอนทรี่ย์นี้เกี่ยวข้องกับโปรเจคท์บลอดเวนนะเอ้อ
Profile
(จิ้มที่รูปเพื่อรูปที่ใหญ่ขึ้น)
:: ผมสีดำเหลือบน้ำตาลเข้มยาวเลยบ่า รวบครึ่งหัว ตาสีฟ้าอ่อน ผิวขาว
ชื่อ - นามสกุล / Name - Surname
:: เซฟเฟอร์ มีรอฟฟ์ / Zephyr Meeroff
ชื่อเล่น
:: แซฟ, เซฟี่ (ถ้าไม่สนิทจริงแล้วเรียกเซฟี่ มีสิทธิ์โดนค้อนได้)
เพศ / สถานะ
:: ชาย / โสดสนิท
(ลึกๆ แล้วไม่เกี่ยงชายหญิงหรอกนะก๊ะ... แค่ก)
อายุ / วันเกิด
:: 18 / 2 มกราคม 1991 (2534)
ส่วนสูง / น้ำหนัก
:: 160 ซม. / 46 กก.
เชื้อชาติ / สัญชาติ / ศาสนา
:: อเมริกัน - อังกฤษ (พ่อเป็นอเมริกัน ส่วนแม่เป็นอังกฤษครับ) / อังกฤษ / คริสต์ (นับถือตาม 'อาจารย์' ที่เก็บมาเลี้ยง ส่วนตัวแล้วไม่เคร่ง)
* สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าเป็นคนสืบหาพ่อกับแม่ให้และบอก 'อาจารย์' ส่วนตัวแซฟเองไม่รู้ว่าพ่อกับแม่เป็นใคร ชาติไหน
ที่อยู่ / สถานที่
:: อพาร์ทเม้นท์คุณเกล
อาชีพ / ทำธุรกิจ
:: นักศึกษาวิชาศิลปะในมหาวิทยาลัยของบลอดเวน ทำงานพิเศษรับขนของตอนเช้าที่ตลาดสด
ของที่ชอบ
:: - งานศิลปะ
- ของหวาน โดยเฉพาะชอคโกแลต
- ของเย็น
- 'อาจารย์' สอนศิลปะที่่เลี้ยงตัวเองมา
- ธรรมชาติ (รวมถึงสัตว์)
- ความสงบ (แต่ก็ไม่ถึงขั้นว่าอยู่ในที่อึกทึกไม่ได้)
- สาวน่ารักที่มัดผมทรงหางม้าสูงแล้วดูดี (ประเด็นสำคัญอยู่ที่หลงทรงหางม้าสูงมากๆ)
ของที่ไม่ชอบ
:: - ของขม (กินแทบไม่ได้เลย ต้องหาของหวานมาประกบคู่ด้วยด่วนมาก)
- ของร้อน
- การถูกผูกมัด / ตามติดตลอดเวลา
- เวลาที่สีหมดโดยที่ยังทำงานค้างอยู่
- การที่ทำอะไรไม่ได้อย่างที่ตั้งเป้าหมาย
งานอดิเรก
:: - วาดรูป ทำงานศิลปะ
- นอนมองท้องฟ้าเงียบๆ
- เขียนและอ่านจดหมายจาก 'อาจารย์' (?)
ความฝัน / เป้าหมายในชีวิต
:: พัฒนาฝีมือทางงานศิลปะต่อไปเรื่อยๆ จนมีความสามารถให้อาจารย์ยอมรับ และกลับไปอยู่กับอาจารย์ได้โดยที่ไม่รู้สึกว่าเป็นตัวถ่วง
(รู้สึกว่าเป็นตัวถ่วงเนื่องจากจะช่วยอาจารย์ทำงานก็ไม่ได้ เพราะกลัวว่าตัวเองจะไปทำงานอาจารย์เสีย... เคยมีประสบการณ์ทำออเดอร์งานของอาจารย์ที่ทำจนเกือบเสร็จเสียมาแล้วเมื่อสมัยสิบกว่าขวบ)
ความสามารถพิเศษ
:: - วาดภาพ
- อึดถึกทน ถึงจะดูตัวเล็ก แต่ถนัดงานแบกหามอย่างไม่น่าเชื่อ สามารถขนของใหญ่ๆ หนักๆ พะรุงพะรังได้โดยไม่ปริปากบ่นสักคำ
- เป่าฮาร์โมนิก้าได้
- เป็นมิตรและที่รักของหมากับแมวได้อย่างรวดเร็ว โดยทั่วไปแล้วคือตั้งแต่แรกพบ (?)
ตำหนิ
:: มีรอยแผลเป็นคล้ายโดนของมีคมกรีดที่ข้อมือข้างซ้าย
(เป็นแผลที่ได้จากการที่หวังจะช่วยงานอาจารย์เมื่อตอนสิบกว่าขวบ ทำให้นอกจากงานอาจารย์จะพังจนต้องทำใหม่หมดแล้ว ยังทำตัวเองบาดเจ็บจนโดนหามส่งหมออีกด้วย)
นิสัย
:: - เป็นคนเงียบๆ เรียบๆ ไม่ค่อยพูดและไม่ค่อยแสดงตัว ไม่ค่อยทักใครก่อนแต่ถ้ามีคนทักมาก็จะตอบดีๆ เพียงแต่ถ้าไม่ใช่เรื่องที่ตัวเองสนใจหรือหาบทสนทนามาพูดต่อยาวๆ ได้ก็จะตอบแบบค่อนข้างสั้นทำให้คู่สนทนาต่อความไม่ได้ มีโลกส่วนตัวค่อนข้างสูง เรียกได้ว่ามนุษยสัมพันธ์อยู่ในระดับต่ำ
- แต่ถึงจะเงียบ เวลาที่เงียบก็ไม่ได้เงียบแบบไม่สนใจใครเลยแต่จะคอยมองคนอื่นอยู่ตลอดและคอยดูว่าเป็นคนยังไง เขาจะสังเกตท่าทางและจับลักษณะการพูดของคนอื่นเพื่อดูว่าคนนั้นๆ เป็นคนแบบไหน ถ้าได้เห็นไปสักพักจนเริ่มคุ้นตาแล้ว เขาก็จะเป็นฝ่ายเริ่มทักเองบ้าง (แต่อาจทักแค่ว่า "สวัสดีครับ" แค่นั้นเอง)
- ถึงจะบอกว่าโลกส่วนตัวสูงและดูเหมือนชอบอยู่คนเดียว แต่ความจริงแล้วกลับชอบเดินวนไปวนมาอยู่รอบเมือง ไม่ค่อยจะอยู่นิ่ง
- แสดงอารมณ์ไม่เก่ง หน้าตาเลยดูเฉยๆ กับทุกสิ่งแทบตลอดเวลา
- มีความรับผิดชอบสูง จะให้ความสำคัญกับงานของส่วนรวมหรืองานที่มีคนอื่นตั้งความหวังไว้มากกว่างานที่ทำเพื่อตัวเอง ค่อนข้างเฉื่อยกับเรื่องของตัวเอง
- ลึกๆ แล้วยังมีความเป็นเด็กอยู่มาก หัวดื้อ คิดมาก ขี้งอน ขี้งก ช่างอ้อน งอแง แต่จะแสดงออกแค่กับคนที่สนิทแล้วเท่านั้น (ที่ทำเป็นเงียบนั่นก็เป็นการกันคนแปลกหน้าตามประสาเด็กเท่านั้นด้วยล่ะ)
อดีต / ประวัติ
:: เป็นเด็กที่ถูกทิ้งไว้หน้าสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าในประเทศอังกฤษตั้งแต่อายุได้สองเดือน โดยแม่เป็นคนนำมาทิ้งพร้อมทิ้งล๊อคเกตเปล่าไว้ให้ด้วย เขาใช้ชีวิตอยู่ในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าจนถึงห้าขวบ แล้วจึงถูกนักศึกษาศิลปะวัยยี่สิบรับไปเลี้ยง ซึ่งก็คือ 'อาจารย์' สอนวิชาศิลปะของเขานั่นเอง
แซฟพบกับ 'อาจารย์' ครั้งแรกเมื่ออายุสี่ขวบ ตอนนั้น 'อาจารย์' มาทำงานช่วยสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้ากับเพื่อนๆ และเกิดสนิทกับแซฟขึ้นถึงขั้นที่ว่าจะกลับก็โดนแซฟรั้งแถมงอแงใส่ ต่อมา 'อาจารย์' เลยตัดสินใจรับแซฟไปเลี้ยงด้วยแม้ตอนนั้นจะยังเป็นเพียงนักศึกษา และใช้เงินที่ได้จากการทำงานบวกกับจากครอบครัวในการเลี้ยงแซฟ
เมื่อตอนสองสามปีก่อนเคยถูกสาวที่เป็นโรคจิตตามจีบ + สโตรก เขาทนแล้วทนอีกจนทนไม่ไหว 'อาจารย์' เลยบอกให้บอกสาวเจ้าไปว่า "ผมเป็นเกย์ครับ" เพราะเมืองที่เขาอยู่กับ 'อาจารย์' มาเกลียดเกย์มากๆ ซึ่งก็ได้ผล สาวเจ้าเลิกตามเขา แต่ผลที่ตามมาคือ เขาดันโดนแบนจนต้องออกจากเมืองมาพร้อมกับ 'อาจารย์' ด้วย...
ปัจจุบันแยกกันอยู่กับ 'อาจารย์' ได้หนึ่งปีแล้ว แต่ 'อาจารย์' ก็ยังส่งเงินเข้าบัญชีมาให้เรื่อยๆ และระหว่างที่กำลังเดินทางไปตามยุโรปเพียงลำพังอยู่นั้นเอง 'อาจารย์' ก็บอกให้เขามาที่บลอดเวน
ข้อมูลเพิ่มเติม
:: - ถึงจะเกิดและเติบโตมาในเมืองที่ต่อต้านความรักในเพศเดียวกัน แต่แซฟไม่ได้เกลียดเกย์นะเออ
- 'อาจารย์' ของแซฟชื่อนเรศ มีรอฟฟ์ (ลูกครึ่งอังกฤษ - ไทย) เป็นลูกชายของคุณพ่อมีตังค์ แต่ออกมาใช้ชีวิตเพียงลำพังได้เพราะคุณพ่อไม่ได้คาดหวังมาก และก็เพราะมีพี่ชายพี่สาวอยู่แล้ว
- นามสกุลที่แซฟใช้อยู่ตอนนี้เป็นนามสกุลของอาจารย์
- ว่ายน้ำไม่เป็นเลยสักกะนิด ถ้าตกน้ำนี่มีแต่จมกับจม
- ร้องเพลงได้ค่อนข้างดี แต่ชอบทำเป็นร้องเพลงไม่เป็น มักจะฮัมเพลงเบาๆ กับตัวเองเวลาทำงาน
- ใส่เสื้ออยู่แบบเดียว (แขนสั้นข้างใน แขนยาวข้างนอก กางเกงขายาว เข็มขัดหย่อนๆ สำหรับเวลาปกติ / แขนสั้น กางเกงขาสั้นสำหรับเวลาทำงานที่ต้องเลอะ - ใช้แรง) แค่สลับสีกับคู่ไปเรื่อยๆ (แต่เวลาหนาวมากๆ ก็ต้องควักเสื้อหนาวมาใส่ล่ะ)
- ใส่ล๊อคเกตที่ติดตัวมาตอนถูกทิ้งตลอดเวลา ตอนแรกเป็นล๊อคเกตเปล่าๆ แต่เดี๋ยวนี้ใส่รูปอาจารย์เอาไว้ด้วย
- เป็นนักศึกษาที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เพราะชอบทำของเดิมๆ ซ้ำซาก (เช่น เอาแต่วาดภาพวิวไม่ยอมวาดคน ลงแต่สีน้ำไม่แตะอะครีลิค) เนื่องจากพอทำของใหม่ๆ แล้วมันออกมาไม่ดีอย่างที่ตั้งใจ ก็เลยพาลจะไม่ยอมทำเพราะหงุดหงิดตัวเองไปเสียอย่างนั้น
- เจาะหูที่ข้างซ้ายสองรู ข้างขวาหนึ่งรู ใส่ต่างหูรูปไม้กางเขนสีเงิน
- เคยโดนหนุ่มฝรั่งเศสจีบเพราะหน้าหวาน แต่เพราะไม่ประสีประสาเรื่องความรักอย่างร้ายกาจก็เลยไม่ได้ระแวง จนหนุ่มฝรั่งเศสโดนอาจารย์ไล่ไป
- ถ้าโดนทักเป็นเด็กผู้หญิงอาจจะหงุดหงิด... นิดหน่อย (แต่ที่จริงเจ้าตัวก็ปลงเรื่องนี้ไปนานแล้ว)
- เวลาทำงานศิลปะหรืองานที่ต้องใช้แรงจะรวบผมทรงหางม้าสูง
แถบสี
:: เสื้อแขนสั้นจะเป็นเสื้อสีเข้ม ส่วนเสื้อแขนยาวจะเป็นเสื้อสีอ่อน กางเกงจะเป็นโทนดำ - น้ำตาลแก่
สีขาวก็ใส่นะเออ (เพียงแต่ในแถบสีมันไม่เห็น...)
อัพโปรไฟล์ช้าได้อีก... *ปาดเหงื่อ*
ยังไงก็ฝากด้วยนะครับ *โค้ง*
ปอลอ
อาจมีการอีดิทเป็นพักๆ
